Wejherowo - historia miasta
Pewne jest jednak to, że już w wieku X istniały tu osady na terenie dzisiejszego Śmiechowa i Nanic. Pierwszy raz nazwy te pojawiają się w dokumentach w roku 1343 wystawionych przez Wielkiego Mistrza Krzyżackiego.W roku 1576 starosta pucki oraz pułkownik wojsk królewskich Ernest Wejher zakupił dobra śmiechowskie i nanickie. Dopiero jego wnuk Jakub Wejher wojewoda malborski, senator , starosta bytowski a także generał ziem pruskich założył w roku 1643 osadę nazwaną Wejherowską Wolą.
Jednocześnie w tym samym roku funduje kościół św. Trójcy.5 lat później z inicjatywy Wejhera rusza budowa klasztoru o.Reformatów oraz kościoła św.Anny, który w późniejszych czasach stanie się ważnym ośrodkiem kultu religijnego i oświaty. Natomiast już w 1649 rozpoczyna się budowa kalwarii, która jest następstwem ślubów, które Wejher złożył w 1634 roku podczas wyprawy na Moskwę. Otóż podczas owej wyprawy śmiertelnie ranny Jakub przyrzekł, że jeśli przeżyje, wybuduje na swoich włościach kalwarię oraz ufunduje kościół. Za jego życia powstała większość z 26 kaplic. Resztę dobudowali jego potomkowie oraz dworzanie towarzyszący mu w życiu.
Kalwaria stała się najcenniejszym obiektem miasta i celem pielgrzymek rzeszy wiernych z całych Kaszub.Już w 1650 roku Jan Kazimierz nadaje miejscowości prawa miejskie. Mniej więcej w tym czasie powstaje też pierwszy ratusz, szachulcowy szpitalik oraz stylowe kamienice ozdabiające urokliwy rynek. Jakub Wejher umiera w 1657 roku i władzę przejęła jego żona Joanna Katarzyna, która do końca życia rządziła miastem.
Wiek XVII i XVIII to ciągłe zmiany właścicieli Wejherowa. Pod koniec XVII stulecia miasto zakupili Radziwiłłowie następnie Sobiescy. Od roku 1720 miastem zaczęli rządzić Przebendowscy, a ostatecznie od roku 1790 właścicielami stali się Keyserlingkowie. Nieco wcześniej w 1772 roku w wyniku rozbiorów Wejherowo zagarnięte zostało przez Prusy. Miastem prywatnym przestaje być w 1818, kiedy to powołany został powiat wejherowską obejmujący swym zasięgiem Półwysep Helski wraz z Puckiem oraz między innymi Sopot.
Jeszcze w XIX wieku a dokładnie w 1870 roku miasto uzyskuje kolejowe połączenie z Gdańskiem oraz Koszalinem. Początek XX wieku to okres umacniania się polskości i regionalizmu wśród Kaszubów zamieszkujących Wejherowo. Szczyt krzewienia idei patriotycznych przypadł na rok 1920, kiedy po 148 latach niewoli miasto powróciło do Polski. Dość szybko nastąpiła wymiana ludności niemieckiej na polską.
Bez wątpienia najtragiczniejszy okazał się rok 1939, w którym to w lasach pod Piaśnicą inteligencja wejherowska została bestialsko wymordowana przez hitlerowców. Rozpoczęła się kolejna akcja przesiedleńcza. Ci którzy po 1920 roku wrócili do swej małej ojczyzny, ponownie musieli ja opuścić.
Kaszubi jednak poddawać się nie zamierzali. W pierwszych latach wojny zainicjowała swą działalność tajna organizacja wojskowa " Gryf Pomorski".
O wolność walczyli także harcerze z Tajnego Hufca Harcerstwa z Gdyni.12 marca wojska sowieckie wkroczyły do Wejherowa i " wyzwoliły" spod okupacji niemieckiej. Nie uległo miasto większym zniszczeniom, toteż po wojnie nastąpił szybki jego rozwój. Niestety w 1975 status miasta powiatowego został utracony. Po kolejnej reformie w 1999 Wejherowo ponownie stało się stolicą powiatu i weszło do nowego województwa pomorskiego. Gród Wejhera wciąż się rozwija. Powstają nowe osiedla, modernizowana jest infrastruktura. Dzięki renowacji kalwarii oraz rynku stało się Wejherowo niemałą atrakcja turystyczną, która oprócz zabytków oferuje również malownicze okolice. Jest to także centrum krzewienia kultury kaszubskiej, która zawsze silnie zakorzeniona była na tych terenach.